
De ambachtelijke wetgeving regelt esthetische zorg door een verplichting tot professionele kwalificatie. Artikel L. 121-1 stelt het principe vast: esthetische zorg mag alleen worden uitgevoerd door een gekwalificeerd persoon of onder zijn effectieve en permanente controle. De moeilijkheid ligt in wat de term “esthetische zorg” precies dekt, aangezien er geen wettelijke of reglementaire definitie is die het exacte bereik vastlegt.
Deze juridische onduidelijkheid opent een ruimte voor bepaalde schoonheidsbehandelingen die formeel niet onder esthetische zorg vallen volgens de wet. Begrijpen waar deze grens ligt, maakt het mogelijk te weten wat toegankelijk is zonder esthetische CAP, en wat niet.
Ook interessant : Top platforms die betalingen zonder bankauthenticatie accepteren in 2024
Reglementeerde esthetische zorg: het kader vastgesteld door de ambachtelijke wetgeving
De juridische basis is verankerd in de ambachtelijke wetgeving. Elke behandeling die als esthetische zorg wordt gekwalificeerd, vereist een diploma (CAP, BP, BTS in esthetiek-cosmetica-parfumerie) of de directe supervisie van een gediplomeerde professional. De controle moet “effectief en permanent” zijn, wat een eenvoudige occasionele aanwezigheid in de lokalen uitsluit.
De parlementaire vraag nr. 6076 van de 17e legislatuur benadrukt het probleem: de opkomst van nieuwe technologieën heeft geleidelijk de grens tussen esthetiek en esthetische geneeskunde vervaagd. De wetgever heeft de teksten nog niet geactualiseerd om alle recente technieken te dekken, wat sommige professionals in een zone van juridische onzekerheid plaatst.
Ook interessant : De meest rendabele SCPI's: Winnende investeringen in 2024
Een uitgebreide gids over de behandelingen zonder esthetische CAP legt dit onderscheid tussen gereglementeerde handelingen en vrije activiteiten uit.
In de praktijk zijn de volgende handelingen verbonden aan gereglementeerde esthetische zorg:
- Ontharing (was, pincet, draad, suiker), beschouwd als een klassieke esthetische zorg die onder de CAP valt
- Gezichts- en huidbehandelingen met esthetisch doel (reiniging, scrub, gezichtsmodellering)
- Esthetische manicure en pedicure, die een behandeling van de huid en nagels inhouden

Schoonheidsbehandelingen zonder diploma: het onderscheid tussen esthetische zorg en dienst
De sleutel tot interpretatie ligt in de aard van de behandeling. Een schoonheidsdienst vormt geen esthetische zorg in de zin van de ambachtelijke wetgeving, op voorwaarde dat het geen invasief contact met de huid of wijziging van haar kenmerken met zich meebrengt.
Make-up is het meest voorkomende voorbeeld. Het aanbrengen van cosmetische producten op een gezonde huid voor een tijdelijk effect valt onder schoonheidsbehandeling, niet onder zorg. Evenzo wordt nagelprothesetechniek (aanbrengen van nepnagels, gel, hars) niet geclassificeerd als esthetische zorg zolang het geen behandeling van de perifere huid of het knippen van de nagelriemen omvat.
Beeldadvies, make-over of de verkoop van cosmetische producten vereisen geen esthetische kwalificatie. Deze activiteiten kunnen worden uitgevoerd onder de status van zelfstandige ondernemer of in een vennootschap zonder specifieke diploma-eisen.
Grenswaarden die niet overschreden mogen worden
De grens blijft fragiel. Zodra een behandeling de integriteit van de huid aanraakt (verwijdering van dode huidcellen, extractie van mee-eters, aanbrengen van doordringende actieve producten), verschuift deze naar de gereglementeerde esthetische zorg. De gebruikte techniek bepaalt de classificatie, niet de commerciële naam van de behandeling.
Een gezichtsbehandeling hernoemen naar “welzijnsritueel” verandert de juridische aard ervan niet. Een controle door de DGCCRF of de ambachtelijke kamer is gebaseerd op de uitgevoerde handeling, niet op de titel van het menu.
Laserontharing en pulsed light: het decreet van mei 2024 verandert de situatie
Laser- en pulsed light ontharing viel historisch gezien onder het medische monopolie. Het decreet nr. 2024-470 van 24 mei 2024 heeft deze situatie veranderd door de praktijk open te stellen voor gediplomeerde verpleegkundigen, zonder voorschrift of aanwezigheid van een arts.
Deze hervorming betreft ontharing met niet-therapeutisch doel. De verpleegkundige moet aan twee voorwaarden voldoen: het volgen van een verplichte “basis laseropleiding” (gedefinieerd door de beschikking van 19 februari 2025) en het gebruik van een medisch apparaat met CE-markering. Een schriftelijke informatiefiche moet aan de klant worden overhandigd vóór de eerste sessie.
Dit decreet creëert een toegangspoort tot laserontharingsbehandelingen voor zorgprofessionals zonder esthetisch diploma. Voor gediplomeerde schoonheidsspecialisten blijft laserontharing verboden, tenzij er een latere regelgeving komt. Laser en pulsed light zijn geen behandelingen die zonder diploma zijn toegestaan: ze worden simpelweg herverdeeld tussen zorgprofessionals en artsen.
Traceerbaarheidseisen verbonden aan het decreet
Het decreet introduceert verplichtingen die vergelijkbaar zijn met die van medische zorghandelingen:
- Exclusief gebruik van een laser- of pulsed light-apparaat met CE-markering als medisch apparaat
- Overhandigen van een schriftelijke informatiefiche met details over risico’s, contra-indicaties en het verloop van de sessie
- Bewaren van een dossier voor elke klant, dat de traceerbaarheid van de uitgevoerde sessies waarborgt
Werken onder toezicht van een gediplomeerde: werkelijke voorwaarden in instituut en salon
De ambachtelijke wetgeving staat een niet-gediplomeerde persoon toe om esthetische zorg uit te voeren als deze werkt onder de effectieve en permanente controle van een gekwalificeerde professional. Deze formulering heeft directe praktische gevolgen voor de organisatie van een instituut of schoonheidssalon.
De gediplomeerde professional moet fysiek aanwezig zijn in de instelling tijdens de uitvoering van de zorg. Een afstandscontrole, per telefoon of videoconferentie, voldoet niet aan de wettelijke eis. Voor een salon dat meerdere niet-gediplomeerde behandelaars in dienst heeft, is in theorie één gekwalificeerde referent die permanent aanwezig is voldoende, maar de werkelijke controle kan vragen oproepen tijdens een administratieve controle.

Deze optie stelt een ondernemer zonder CAP in staat om een instituut te openen op voorwaarde dat hij een gediplomeerde werknemer in dienst neemt die de supervisie waarborgt. Het model is juridisch geldig maar economisch belastend, aangezien het een permanente gekwalificeerde functie vereist vanaf de opening.
Het onderscheid tussen ambachtelijke en commerciële activiteit komt ook aan bod: een schoonheidssalon wordt als ambachtelijk geclassificeerd tot tien werknemers, en daarna commercieel. In beide gevallen blijft de kwalificatieverplichting hetzelfde. De verzekering voor beroepsaansprakelijkheid dekt de handelingen die onder controle zijn uitgevoerd, maar de polis moet deze configuratie expliciet vermelden om een weigering van dekking in geval van geschil te voorkomen.